Wednesday, June 29, 2011

ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္။ (အပိုင္း ၂) အင္းပညာ ႏွင့္ ဖရန္ကလင္

ယခင္ ပို႔စ္တြင္ အေမရိကန္ လြတ္လပ္ေရး ဘခင္ ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္။ (အပိုင္း ၁) ကို ေရးသား တင္ဆက္ခဲ့ပါသည္။ ယခု တင္ဆက္ မည္ကား အမ်ားတကာထက္ ထူးျခားေသာ သခ်ၤာပညာကို ေဖၚထုတ္ထားသည့္ ဘင္ဂ်မင္၏ အင္းပညာ ျဖစ္ပါသည္။ အင္းပညာ ဟု ဆိုရာတြင္- ျမန္မာမ်ား သိထားၾကေသာ ျမန္မာ အင္းမ်ား အနက္မွ “အဘယ ဇာတက အင္း” ႏွင့္ ယွဥ္၍ ေရးသား ေဖၚျပေပးမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာ့ ေရွးေဟာင္း အင္းပညာရပ္မ်ား၏ ေလးနက္ပံုကို ညီငယ္ တစ္ဦး ျဖစ္သူ ေမာင္အုပ္စုိးမွ သူ၏ ဆိုက္ တြင္ ေရးသားေဖၚျပထားခဲ့ပါသည္။ အင္းပညာသည္ သခ်ၤာပညာ ႏွင့္ ၀ိဇၨာပညာရပ္မ်ား အခ်ိဳးက် ပါ၀င္ေနေလရာ- အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္တို႔သည္ လည္း သူတို႔နည္း သူတို႔ဟန္ ျဖင့္ အင္း အတတ္ပညာမ်ား ရိွခဲ့ၾကပါ၏။

ျမန္မာ့႐ိုးရာ “အဘယ ဇာတက အင္း” ကို ၾကည့္မည္ ဆိုပါက - ေအာက္ပါ အတိုင္းေတြ႕ၾကရပါမည္။

---- အစၾကိဳးၾကာ၊ ဆယ့္ေျခာက္ခါႏွင့္၊ ဟသၤာကိုးျဖစ္၊ ေျခာက္ျဖစ္ကားခို၊ က်ီးညိဳ သံုးခါ၊ သံသာက်ဴးထိပ္၊ ကရ၀ိက္ ငါး၊ ေလးကားကိႏၷရီ၊ စာမရီဆယ့္ငါး၊ ေမ်ာက္ကားတဆယ္၊ ဆင္၀ယ္ဆယ့္တစ္၊ ႏြားျဖစ္ဆယ့္ေလး၊ ဧေကး သိႏၶ၀၊ ကြၽဲ အ႒ႏွင့္၊ သံျမသာေညာင္း၊ ဥေဒါင္း ႏွစ္ခါ၊ သာလိကာ သတၱ၊ ဒြါဒသ ၾကက္၊ ၀က္ကား ဆယ့္သံုး၊ ေပါင္း႐ံုးမ်ားစြာ၊----

အထက္ပါ ပံုတြင္ ေတြ႕ရသည့္ အတိုင္း အလ်ားလိုက္ ဂဏန္းမ်ား ေပါင္းျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ေဒါင္လိုက္ ဂဏန္းမ်ား ေပါင္းျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ေထာင့္ျဖတ္ ဂဏန္းမ်ား ေပါင္းျခင္း သည္ လည္းေကာင္း ေပါင္းလဒ္သည္ ၃၄ ျဖစ္ေနပါ၏။ ထိုမွ် မကေသး၊ ဂဏန္းတစ္လံုး ႏွင့္ အနီးနား႐ိွ နီးစရာ ၄-လံုးတြဲ ေပါင္းျခင္းသည္လည္း ၃၄ ပင္ ျဖစ္ေနပါ၏။

ထိုကဲ့သို႔ေသာ- အျခားအင္းေပါင္း မ်ားစြာ အတြက္ သခ်ၤာ ဆက္စပ္မွဳတို႔ကို ညီငယ္ ေမာင္အုပ္စိုး အေနျဖင့္ ႐ွင္းျပထားၿပီး ျဖစ္၍- ဤေနရာတြင္ အက်ယ္ မခ်ဲ႕လိုေတာ့ပါ။ သို႔ေသာ္- ေလးေထာင့္ကြက္တြင္ ဂဏန္းမ်ား ဟိုေရးဒီေရး လုပ္ထားျခင္းဟု သာမာန္ နားလည္ ထားသူ တစ္ေယာက္သည္ သခ်ၤာသေဘာကို ရွာေတြ႕မည္ ဆိုပါက- ထိုအင္း၏ အံ့ဘြယ္ သေဘာတို႔ကို သဲလြန္စ ရလာႏိုင္ပါသည္။

သခ်ၤာပညာ ႏွင့္ အင္းပညာ ဆက္စပ္မွဳ တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ ယခု “အဘယ ဇာတက အင္း” အင္းကြက္ ပံုစံသည္ ၄ x ၄ အမ်ိဳးအစား ျဖစ္၏။

အကယ္၍ စာဖတ္သူသည္ သခ်ၤာပညာကို ကၽြမ္းက်င္သူ တစ္ဦးျဖစ္၍ အင္းကစားျခင္းကို ၀ါသနာ ပါသူ ျဖစ္အံ့- ၁၆ x ၁၆ အမ်ိဳးအစား အင္းမ်ိဳးတစ္ခုကို တည္ေဆာက္၍ ရႏိုင္မည္ ထင္ပါသလား။

ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္ကမူ - အင္မတန္ ရွဳပ္ေထြးေသာ အင္း ျဖစ္သည့္ ၁၆ x ၁၆ အမ်ိဳးအစား အင္းကို ကိုယ္တိုင္ တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။ စာဖတ္သူ သိထားရမည္မွာ လြန္ခဲ့ေသာ ေခတ္မ်ားက -ကြန္ပ်ဴတာ ႏွင့္ အင္းခ်ႏိုင္ဘို႔ အသာထား ဂဏန္းေပါင္းစက္ပင္ မ႐ိွေသးေသာ ျဖစ္သည္ကိုပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြန္ပ်ဴတာ အေထာက္အကူ ႐ိွေသာ ယခုေခတ္ကာလ တြင္ပင္- ဤသို႔ေသာ အင္းမ်ိဳး ေနာက္တစ္ခု တည္ေဆာက္ ႏိုင္ရန္ အတြက္ အလြန္ အခ်ိန္ေပး လုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ပါ၏။
ေဖၚျပပါ အင္းသည္ ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ အင္းျဖစ္၏။ ထိုအင္း၏ အေၾကာင္းကို ခရစ္စတိုဖာ ေဂ် ဟန္းနရဇ္ Christopher J. Henrich က the American Mathematical Monthly, Vol 98, no 6, 1991 တြင္ "Magic Squares and Linear Algebra" ေဆာင္းပါးျဖင့္ ေဖၚျပခဲ့၏။
ယခု ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္၏ အင္းတြင္- အလ်ားလိုက္ ဂဏန္းမ်ား ေပါင္းျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ေဒါင္လိုက္ ဂဏန္းမ်ား ေပါင္းျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ေထာင့္ျဖတ္ ဂဏန္းမ်ား ေပါင္းျခင္း သည္ လည္းေကာင္း ၂၀၅၆ -ရေနယံုမွ် မက- ညာဘက္မွာ ဘယ္ဘက္သို႔ ေထာင့္ျဖတ္ ေပါင္းျခင္းမ်ားသည္ လည္းေကာင္း၊ ဘယ္မွ ညာသို႔ ေထာင့္ျဖတ္ ေပါင္းျခင္းမ်ားသည္ လည္းေကာင္း၊ အထက္မွ ေအာက္သို႔ ေထာင့္ျဖတ္ ေပါင္းျခင္းမ်ားသည္ လည္းေကာင္း၊ ေအာက္မွ အထက္သို႔ ေထာင့္ျဖတ္ ေပါင္းျခင္းမ်ားသည္ လည္းေကာင္း - အားလံုးတို႔သည္ ၂၀၅၆ ျဖစ္ေနပါ၏။

ေအာက္တြင္ ေဖၚျပထားသည္မွာ အထက္မွ ေအာက္သို႔ ေထာင့္ျဖတ္မ်ား ေပါင္းျခင္း နမူနာ တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါေသးသည္။




ေဖၚျပပါ အင္းပံုစံ ႏွင့္ သ႐ုပ္ေဖၚပံု တို႕ကို http://www.math.wichita.edu/~richardson/franklin.html မွ ရယူထားပါသည္။ တစ္ခုခ်င္း Animation ျဖင့္ သ႐ုပ္ေဖၚသည္ကို ၾကည့္လိုပါက- http://www.math.wichita.edu/~richardson/ben-ani.html တြင္ ၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။

မိတ္ေဆြ- အကယ္၍ တစ္စံုတစ္ဦးေသာ ျပည္ပ ႏိုင္ငံသား တစ္ေယာက္သည္ ဤကဲ့သို႔ ထူးျခားေသာ တီထြင္မွဳ - ၀ိဇၨာပညာ ရပ္ကို လုပ္ေဆာင္ႏိုင္သည္ ဆိုပါအ့ံ- ထိုသူအား - အားယားေနလို႔ တီထြင္ ႏိုင္သည္၊ ေငြေၾကး ခ်မ္းသာ ၍ တီထြင္ႏိုင္သည္ဟု ဆိုကာ- အထင္မႀကီး ပ်က္ရယ္ ျပဳမည္ ဆိုလွ်င္- အတန္းပညာကို မူလတန္း အထိသာ ေနခြင့္ရ၍- ဘ၀ကို ငယ္စဥ္မွ ႐ုန္းကန္ခဲ့ရကာ- အေမရိကန္ သမိုင္းတြင္ အထင္ရွားဆံုး ႏိုင္ငံ့ ဖခင္ တစ္ဦးသည္- အားေနမည္၊ အခ်ိန္ေတြ ပိုေနမည္ ဟု သင္ထင္ႏိုင္ပါေသးလား။

အဓိပၸါယ္ မ႐ိွေသာ အလုပ္ကို ထိုသူ လုပ္မည္ဟု သင္ထင္ျမင္ မိပါသလား..

ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား အေနျဖင့္- အျခား ႏိုင္ငံမွ တီထြင္မ်ားကို ၾကားသိလွ်င္- သူတို႔က တီထြင္ႏိုင္မွာေပါ့- စား၀တ္ေနေရးက ပူစရာမလိုပဲ ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ သူတို႔က တီထြင္ ႏိုင္မွာေပါ့- သူတို႔ အစိုးရက အားေပးတာပဲ ဟူ၍ လည္းေကာင္း- မိမိကိုယ္ မိမိ ေရွာင္ထြက္ရန္ ႀကိဳးစား ေနျခင္း မလုပ္ပဲ- မိမိ ဘာသာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္- အေကာင္းဆံုး အေနအထား ႏွင့္ တန္ေသာသူမ်ား ျဖစ္လာပါက- ကံ-ကံ ၏ အက်ိဳးကို မုခ် ခံစားၾကရမည္မွာ မလြဲမေသြပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ႏ်ဴမာန္ (မိုးတား)

[+/-] show/hide this post

Tuesday, June 14, 2011

ေ၀ဒ သူရဲေကာင္း ၀ါရဟ မိဟိရ


အခ်ိန္ကာလ အားျဖင့္ ေအဒီ ၅၀၀ ေက်ာ္ ပတ္၀န္းက်င္- ေန႕တစ္ေန႕၏ မြန္းလြဲပိုင္း အခါ သာမယ-
တည္ေနရာ အားျဖင့္ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံ အေနာက္ပိုင္း- ဥေဇၨနီ ႏိုင္ငံေတာ္ဟု ေခၚေသာ ဥဂ်ိန္း ေဒသ၏ နန္းညီလာခံ ျဖစ္ပါ၏။

တိတ္ဆိတ္ ညိမ္သက္မွဳက အားႀကီးလြန္း သျဖင့္- နန္းေတာ္တစ္ခုလံုး တြင္ လူသူ တစ္ဦး တစ္ေယာက္မွ် ႐ိွပါေလစ ဟုပင္ ထင္မွတ္မွားစရာ။


အမွန္က နန္းညီလာခံတြင္- အရာ႐ိွ၊ အရာခံ၊ မွဴးမတ္၊ ဗိုလ္ပါ မ်ား အျပည့္႐ိွေန၏။ သို႔ေသာ္- မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ်- အသံမထြက္ၾက။ လွဳပ္႐ွားမွဳ မ႐ိွသေယာင္ ထင္ရေသာ္လည္း- နန္းေတာ္တြင္း႐ိွ လူအားလံုးတို႔၏ မ်က္လံုး အစံုက- လူလတ္ပိုင္း အ႐ြယ္ ေတာက္ေျပာင္ေသာ မ်က္လံုးပိုင္႐ွင္ လူတစ္ဦး ဆီသို႔ မၾကာခဏ ေရာက္ေန၏။ တိတ္ဆိတ္ မွဳကို ႐ုတ္တစ္ရက္ ၿဖိဳခြဲလိုက္သည္က-
“ေမာင္မင္း မိဟိရ-ေမာင္မင္းရဲ႕ ေဟာကိန္းကို ေနာက္ဆံုး ျပန္ျပင္ဘို႔ အခ်ိန္႐ိွပါေသးတယ္။ တြက္ခ်က္မွဳ ေတြျပန္စိစစ္ၿပီး- ေမာင္မင္းရဲ႕ ေဟာကိန္းကို ျပန္ျပင္ လိုက္မယ္ ဆိုယင္- ေမာင္မင္း အေနနဲ႕- သိကၡာ မထိခိုက္ ေစရပါဘူး- မိဟိရ”
အမွန္ေတာ့ ဥေဇၨန ျပည့္ရွင္ ၀ိကာရာမ အဓိတရ မင္းၾတား သည္ ဤသတိေပးခ်က္ကို အႀကိမ္ မ်ားစြာ ေပးခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါ၏။ သူကိုယ္တိုင္ ၾကည္ညိဳ ေလးစားေသာ- “န၀ ရတနာ” ေခၚ နန္းတြင္း ပုေရာဟိတ္ ပညာ႐ိွ မ်ားကို ဂုဏ္သိကၡာ မက်ဆင္းေစရေအာင္- တစ္နည္းအားျဖင့္ တက္လမ္းမ်ား ပြင့္ေနေသာ “န၀ ရတနာ” ဂုဏ္ေဆာင္ ပညာရွင္ မိဟိရ ကို မ်က္ႏွာ မပ်က္ ေစရပဲ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ ႏိုင္ေစရန္ လမ္းဖြင့္ေပးေနခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါ၏။
“မွန္လွပါ အ႐ွင္မင္းႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ ေဟာကိန္းကို ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ စရာ အေၾကာင္းမ႐ိွပါ ဘုရား၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၈-ႏွစ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး ေဟာကိန္း ထုတ္ထားတဲ့ အတိုင္း - အ႐ွင့္သားေတာ္ေလးရဲ႕ အသက္ ခႏၶာဟာ မၾကာခင္ နာရီပိုင္း အတြင္းမွာ- ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ျပတ္ဆဲ ရပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ ေဟာကိန္း မွားသြားခဲ့မယ္ ဆိုယင္- ယခု လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ေဗဒင္ နကၡတ္ပညာမ်ား အားလံုးကို ရပ္ဆိုင္းၿပီး၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ ဘ၀ ေန၀င္ခ်ိန္ အထိ- ဟိမ၀ႏၲာေတာင္ေျခမွာ- အစာ အငတ္ခံတဲ့ တပ အက်င့္ကို သြားေရာက္ က်င့္ၾကံ ပါ့မယ္ ဘုရား”

ယခု အခါတြင္ေတာ့ - ေစာေစာက ညိမ္သက္ေနေသာ နန္းရင္ျပင္တြင္- တီးတိုးသံမ်ား၊ တိုးတိုး တိတ္တိတ္ အျငင္းပြားသံမ်ားက- မၾကားတၾကား ေပၚလာ၏။ သို႔ေသာ္- မည္သူ ႏွင့္မွ် မတူေအာင္ အတည္ညိမ္ ဆံုး ျဖစ္ေနသူက- မိဟိရ-မိဟိရ ကို ခ်စ္ခင္သူမိတ္ေဆြမ်ား၊ သူ၏ ပညာကို ယံုၾကည္ ထားကပင္လွ်င္- ဒီတစ္ေခါက္ ေတာ့ျဖင့္ မိဟိရ ေတာ့ မွားေလၿပီ ဟုပင္ စိတ္ထဲမွ ထင္ထားၾကသည္။ ဘုရင္ မင္းျမတ္ အေနျဖင့္ ေနာက္ဆုတ္ရန္ အခြင့္အလမ္း အႀကိမ္ မ်ားစြာေပးေနေသာ္မွ- အလိမၼာႏွင့္ ေနာက္မဆုတ္ေသာ- မိုက္မဲ လွသည့္ မိဟိရပါလား ဟုပင္ စိတ္ထဲမွ ျမည္တြန္ ေတာက္တည္း ေနမိ ၾက၏။

လြန္ခဲ့ေသာ ၁၈-ႏွစ္ကာလက- ၀ိကာရာမ အဓိတရ ဘုရင္ အေနျဖင့္ ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာ နန္းညြန္႔ နန္းလ်ာ သားေတာ္ေလး ထြန္းကား ရ႐ိွခဲ့သည္။ ပညာရိွ အေပါင္းႏွင့္- သားေတာ္ေလး၏ ဇာတာ အား စစ္ေဆးေစခဲ့ရာ-

နန္းေတာ္တြင္ အျမင့္မားဆံုးေသာ “န၀ ရတနာ” ဘြဲ႕ သတ္မွတ္ထားေသာ နကၡတ္ေဗဒင္ ပညာ႐ိွ ၉-ဦး တြင္ တစ္ဦး အေနျဖင့္ အပါ အ၀င္ ျဖစ္သူ- မိဟိရမွ ေကာင္းကင္မွ နကၡတ္ တာရာ အေနအထားမ်ား အရ- သားေတာ္ေလး အေနျဖင့္ အသက္ ၁၈-ႏွစ္ကာလ-မည္သည့္ေန႔၊ မည္သည့္ ရက္၊ မည္သည့္ အခ်ိန္တြင္ ေတာ၀က္ တစ္ေကာင္ေၾကာင့္ သားေတာ္ေလး၏ ဇိ၀ိန္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လူသား ပညာရွင္မ်ား တတ္ႏိုင္ေသာ ယၾတာ ပညာတို႔ျဖင့္ ထိုၾကမၼာဆိုးကို ဟန္႔တား၍ မရႏိုင္ေၾကာင္း- မညွာမတာ ေဟာၾကားခဲ့၏။

၀ိကာရာမ အဓိတရ မင္းတရား အေနျဖင့္- နကၡတ္ေဗဒင္ ပညာကို ယံုၾကည္၏။ ပညာရိွမ်ားကို ေျမွာက္စား၏။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း မိဟိရ၏ ေဟာခ်က္ကို ၾကားသိရခ်ိန္မွ စ၍- အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္ေသာ ဘတၱိ ႏွင့္ တိုင္ပင္၍- သားေတာ္ေလး အတြက္ ထူးျခားေသာ အျမင့္ေပ ၈၀ ႐ိွသည့္ ဘံုစဥ္ ၇-ထပ္ နန္းေဆာင္ကို တည္ေဆာက္ေစခဲ့၏။ နန္းေတာ္ အတြင္း ႏွင့္ အျပင္ တစ္ေလွ်ာက္ တြင္- အဆင့္ျမင့္ ကိုယ္ရံေတာ္ တစ္ေသာင္းကို အဆက္မျပတ္ ခ်ထား၏။ ေတာ၀က္ ႏွင့္ တူသည္ ဆို၍- ၾကြက္တစ္ေကာင္ မွ်ပင္ ၀င္လာစရာ မ႐ိွေအာင္ လံုျခံဳလွ၏။ သားေတာ္ေလးအား- ဘံု ၇-ထပ္မွ ေန၍ - မည္သည့္ အခါ၊ မည္သည့္ အေၾကာင္းႏွင့္မွ် ဆင္းမလာ ေစရန္ တားျမစ္ထားျခင္း အားျဖင့္လည္း- သားေတာ္ေလးမွာ အက်ယ္ခ်ဳဳပ္ မိေနပါ၏။

ထိုသို႔ေသာ လံုျခံဳေရး အစီအရင္မ်ား ျပဳလုပ္ၿပီးကတည္း ကပင္- ဘုရင္မင္းျမတ္ အေနျဖင့္ မိဟိရအား - ေဟာခ်က္ကို ျပန္လည္ ျပင္ဆင္လိုပါေသးလား ဟု ေမးခဲ့ေသာ္လည္း- မိမိကိုယ္မိမိ လြန္စြာ ယံုၾကည္ေသာ မိဟိရ အေနျဖင့္မူ- လံုး၀ မျပင္ဆင္႐ံုမွ်မက မည္သည့္ အရာကမွ်- မင္းသားငယ္၏ အသက္ကို ကယ္တင္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ခိုင္မာစြာ ထပ္ေလာင္း ဆိုခဲ့၏။

တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္ သတ္မွတ္ရက္ႏွင့္ နီးလာေသာ္ျငားလည္း- မိဟိရ ၏ အေျဖကား မေျပာင္းမလဲ -တစ္မ်ိဳးတည္းပင္ ႐ိွပါ၏။

ေနာက္ဆံုးေတာ့- ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ယွဥ္ၿပိဳင္စိမ္ေခၚ အေနျဖင့္ ျဖစ္လာကာ-မိဟိရအား သိပ္သေဘာမက်သူမ်ား အေနျဖင့္မူကား- မိဟိရ အေနျဖင့္- နာမည္ႀကီးမွဳက အရည္အခ်င္းထက္ ေရွ႕ေရာက္ေနသူသာ ျဖစ္သည္။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ျဖင့္- နာၿပီဟု သတ္မွတ္ ထားၾကသလို- မိဟိရ၏ မိတ္ေဆြမ်ား အေနျဖင့္လည္း ၾကြက္ပင္ ၀င္မရေသာ အေန အထားတြင္ မည္သို႔မည္ပံု ေတာ၀က္ေၾကာင့္ မင္းသားငယ္ အသက္ဆံုးရမည္ကို နားမလည္ ႏိုင္ၾကေတာ့ေပ။

ယေန႕တြင္ေတာ့- နန္းေတာ္ထဲတြင္သာမဟုတ္- တစ္ၿမိဳ႕လံုး၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုး စိတ္၀င္စားစြာျဖင့္- ဤသတင္းကို နားေထာင္ေနၾက၏။ ဘယ္ေနရာ သြားသြား၊ ဘယ္သူ႕ေမးေမး- မင္းသားေလး ႏွင့္ မိဟိရ သတင္းက လူထု၏ အာ႐ံုကို အစိုးရထား၏။ မိဟိရအား ေလးစားေသာ ဘုရင္ မင္းျမတ္ အေနျဖင့္ မိဟိရအား အႀကိမ္မ်ားစြာ ျပန္ျပင္ခြင့္ ေပးပါ၏။ မင္းသားငယ္ အသက္ ဆံုးမည္ ဆိုသည္မွာ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း- ေတာ၀က္ေၾကာင့္ အသက္ေသဆံုး ရမည္ ဆိုသည္မွာမူ- လြန္စြာ မျဖစ္တန္ေသာ ကိစၥျဖစ္ေန၏။ ေနာက္ဆံုးမေတာ့-
“ေမာင္မင္း မိဟိရ-ေမာင္မင္းရဲ႕ ေဟာကိန္း သာ မွန္ကန္ ခဲ့မယ္ ဆိုယင္- ေမာင္မင္းကို- ရတနာ စီခ်ယ္ထားတဲ့ ေရႊတံဆိပ္ေတာ္မွာ- ၀ါရဟ မိဟိရ ဆိုတဲ့ ဘြဲ႕အမည္နဲ႕ အျမင့္ဆံုး ဂုဏ္ျပဳေတာ္ မူမည္ ေမာင္မင္း”
ဥေဇၨနီတိုင္းျပည္၏ အမွတ္တံဆိပ္ျဖစ္ေသာ- ေတာ၀က္ပံု တံဆိပ္ေတာ္ကို ဦးေခါင္းတြင္ ဆင္ျမန္း၍ နန္းရင္ျပင္ တက္ခြင့္ ရသူမွာ - ယခုအခ်ိန္အထိ ဘုရင္မင္းျမတ္ တစ္ပါးတည္းပင္ ႐ိွပါ၏။ ၀ါရဟ ဆိုသည္မွာ ေတာ၀က္ ဟု အဓိပၸါယ္ရ၏။

သို႔ျဖင့္ပင္- မိဟိရ ေဟာကိန္း ထုတ္ထားေသာ ေန႔- ေန႕လည္ ၂-နာရီကတည္းက ေန၍- မိဟိရ ေဟာကိန္း ထုတ္ထားေသာ ညေန ၅-နာရီ အခ်ိန္အထိ- လံုျခံဳေရး တာ၀န္ခံတို႔သည္ နာရီ၀က္ျခား၊ တစ္နာရီျခား ပံုမွန္ မင္းသားေလး၏ အေျခအေနကို ဘုရင္မင္းျမတ္ထံသို႔ သံေတာ္ဦး တင္ေနၾကရ၏။ မင္းသားေလး ဘာမွ် မျဖစ္ေၾကာင္း၊ က်န္းမာ ပကတိ၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ ခ်မ္းသာစြာ ႐ိွေနလွ်က္ ႐ိွေနေၾကာင္း တို႔ကိုပင္ ၾကားေနၾကရ၏။

ေနာက္ဆံုးမေတာ့- မိဟိရ သတ္မွတ္ထားေသာ အခ်ိန္ ညေန ၅-နာရီကိုပင္ နာရီ၀က္ခန္႕ ေက်ာ္လြန္ သြားၿပီ ျဖစ္ပါ၏။ ေနာက္ဆံုး သတင္းလာပို႔သူ လံုျခံဳေရး တမာန္ေတာ္ကလည္း မင္းသားေလး စံေနရာတြင္ ဘာမွ် ျပႆနာ ထူးထူးေထြေထြ မ႐ိွေၾကာင္း အစီရင္ ခံ ေလွ်ာက္ထားလာပါ၏။

ၿငိမ္သက္စြာ မိမိေနရာတြင္ ထိုင္ေနခဲ့ေသာ မိဟိရသည္ - ဘုရင့္ အပါးေတာ္သို႔- အသာအယာ ခ်ဥ္းကပ္၍ ၿပီးခဲ့ေသာ အခ်ိန္၊ သတ္မွတ္ထားေသာ အခ်ိန္ ကပင္- သားေတာ္လည္း ေသဆံုး ၿပီးသြားၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ညင္သာစြာ ေလွ်ာက္တင္လိုက္၏။

နန္းေတာ္ လံုျခံဳေရးမ်ားက ဘုရင့္အား လည္ဆည္ သတင္းပို႔ေနျခင္းလည္း မျဖစ္တန္ရာ။ ဘုရင္မင္းျမတ္ သည္ မိဟိရအား- နားမလည္ႏိုင္ေသာ အၾကည့္ျဖင့္ စိုက္ၾကည့္ေတာ္မူ၏။ မိဟိရမွ-
“ျမတ္ေသာ မင္းႀကီး- ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး သတ္မွတ္ တြက္ခ်က္ထားတဲ့ အခ်ိန္ကာလမွာပင္- သားေတာ္ေလး ဆံုးပါးသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အသင္မင္းႀကီးရဲ႕ လံုျခံဳေရး အေစာင့္ အၾကပ္ ေတြ အေနနဲ႕ သတိမျပဳမိတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ယခုဆိုလွ်င္- သားေတာ္ေလးဟာ ေသြးအိုင္ထဲမွာ ခႏၶာပ်က္ေၾကြေနေပမယ့္- အေစာင့္ အေရွာက္ေတြနဲ႕ အထိန္းေတာ္- ကစားဘက္ ေတြ သတိမျပဳမိၾကတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္ မွန္မမွန္- ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ ကိုယ္တိုင္ သြားေရာက္ စစ္ေဆးသင့္ပါတယ္ ဘုရား”
ဟု တည္ညိမ္စြာ ေလွ်ာက္တင္လိုက္၏။

သို႔ႏွင့္ပင္ ဘုရင္မင္းျမတ္ အပါအ၀င္- ပညာ႐ိွ မွဴးမတ္ မ်ားတို႔ သားေတာ္ေလး နန္းေဆာင္ သို႔ ေရာက္လာခဲ့၏။ ဘံု ၇-ဆင့္ကို တက္ရာ အဆင့္ဆင့္တြင္ ေအးခ်မ္းစြာပင္ ႐ိွေနပါ၏။ သားေတာ္ေလး စံျမန္းရာ ၇-ဆင့္ အေရာက္တြင္- သားေတာ္ေလး၏ အေျခြအရံ ကစားေဖၚ မ်ားကို ေတြ႕ရ၍- သူတို႔ကလည္း- မၾကာမီကေလးကပင္ သားေတာ္ေလးသည္ သူတို႔ႏွင့္ ကစားေနၿပီးေနာက္- ဘံု ၇-ဆင့္ ေလသာေဆာင္ တြင္ ေလေကာင္း ေလသန္႕ ထြက္႐ွဴ ေနသည္ဟု ဆိုၾက၏။
မိဟိရမွ-
“အ႐ွင့္ သားေတာ္ အေနျဖင့္ ေတာ၀က္ ဒဏ္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသြးအိုင္ထဲမွာ အသက္ ေပ်ာက္ေနတာကို ေတြ႕လွ်င္- သင္တို႔ အားလံုး အလန္႕တၾကား ျဖစ္ကုန္ပါလိမ့္မည္။ ဤမွန္ကန္ေသာ ေဟာခ်က္သည္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး၏ ေဟာခ်က္ မဟုတ္၊ ကၽြန္ေတာ္ ဥာဏ္ပညာ သည္ ဤသို႔ေသာ ေဟာခ်က္မ်ိဳး ကို ေဟာေျပာ ႏိုင္ရန္ အတြက္ နိမ့္က် ႏံုခ်ာ လွပါသျဖင့္-ေဟာခ်က္ အားလံုးကို သူရိယ နာရယန (ေနနတ္သား) ၏ ညြန္ျပ မွဳ အတိုင္းသာ လိုက္နာ ခဲ့ရ ပါသည္။”
ဟု ဆို၏။
မင္းမွဴးမတ္ စံုလင္စြာျဖင့္ - ေလသာေဆာင္ သို႔ အေရာက္တြင္ေတာ့- သလြန္ငယ္ ထက္တြင္ ပက္လက္ အေနအထားျဖင့္ လဲေလ်ာင္း ေနေသာ မင္းသား၏ အေပၚတြင္- ႏိုင္ငံေတာ္ အထိမ္းအမွတ္ ျဖစ္ေသာ တံခြန္ တိုင္ထိပ္႐ိွ ေတာ၀က္ ႐ုပ္သည္- သူ၏ အစြယ္မ်ားက မင္းသား၏ ဦးေခါင္းႏွင့္ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ ထိုးစိုက္ ထားၿပီး ေတာ၀က္႐ုပ္၏ ေျခေထာက္မ်ားက မင္းသား၏ ရင္အံုအား ထိုးေဖါက္ထားကာ- ေသြးအိုင္ထဲတြင္ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ေသဆံုးေနလွ်က္ ႐ိွေနသည္ကို အားလံုးေတြ႕႐ိွရပါေတာ့သည္။

အမွန္အားျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ အမွတ္အသား ျဖစ္ေသာ ေတာ၀က္႐ုပ္ တံခြန္တိုင္သည္ ဥေဇၨနီ ႏိုင္ငံ၏ အေရးပါေသာ အေဆာက္အဦမ်ားတြင္ ထား႐ွိတတ္ျခင္းကို အားလံုးက ေမ့ေလ်ာ့ ေနၾကပါ၏။ အနားယူေနေသာ မင္းသား အေပၚသို႔- ေလျပင္းတစ္ခ်က္ တိုက္ခတ္လိုက္ ခ်ိန္တြင္ လဲက်လာေသာ တံခြန္တိုင္သည္- ႏူးညံ့လွေသာ ဖဲေမြ႕ရာ ႐ိွမင္းသား ႐ိွေနရာကို တည့္တည့္ က်လာျခင္းျဖင့္- မင္းသား၏ အသက္ကို အသံတစ္ခ်က္မွ မထြက္ပဲလွ်က္- ယူငင္ သြားျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။
“မိဟိရ- ကၽြႏု္ပ္ ႐ံွဳးပါၿပီ၊ ေမာင္မင္း”
ဘုရင္မင္းျမတ္သည္ ဆို႔နစ္ေသာ ေၾကကြဲသံျဖင့္- သားေတာ္၏ အေလာင္းအား ၾကည့္ေနလွ်က္ ၀မ္းနည္းစြာ ေျပာလိုက္၏။
“အ႐ွင္မင္းႀကီး- ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးလည္း အႏိုင္မရပါ။ ဤပြဲတြင္ အႏိုင္ရသြားသည္က- ေကာင္းကင္တည္ ၿဂိဳဟ္မ်ား၊ နကၡတ္တာရာမ်ား၏ နက္နဲလွေသာ ဂမၻီရ သိပၸံပညာ သာ ျဖစ္ပါသည္ အရွင္မင္းႀကီး”  
ေဟာခ်က္ မွန္ေသာ္ျငားလည္း စိတ္မေကာင္းျခင္း ႀကီးစြာ ျဖစ္ေနရေသာ မိဟိရ သည္ ဘုရင္မင္းျမတ္အား ပညာ႐ိွပီသေသာ စကားကို ေလွ်ာက္တင္ လိုက္၏။
“မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ပါေစ မိဟိရ၊ သင္တတ္ေျမာက္ေသာ ပညာသည္ အမွန္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ကၽြႏု္ပ္အား သင့္ အေနျဖင့္ လက္ေတြ႕ သက္ေသျပလိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါ၏။ သင္၏ ကၽြမ္းက်င္ လွေသာ ပညာ အတြက္ သင့္အား မာဂဓ တိုင္း၊ ဥေဇၨနီ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အျမတ္ဆံုး ျဖစ္တဲ့ ၀ါရဟ ဘြဲ႕ကို အပ္ႏွင္း ခ်ီးေျမွာက္လိုက္ပါၿပီ ေမာင္မင္း”
ဘုရင္မင္းျမတ္သည္ မခ်ိတင္ကဲ ေၾကကြဲသံျဖင့္- သားေတာ္၏ အေလာင္းအား ၾကည့္ေနလွ်က္ ၀မ္းနည္းစြာ ေျပာလိုက္၏။

ဤသည္ကား - ေနာက္လာ ေနာက္သား နကၡတ္ပညာ မ်ားအတြက္ အေရးႀကီးေသာ ပညာရပ္ လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ခ်မွတ္ေပးခဲ့သူ- ဆရာသခင္ ၀ါရဟ မိဟိရ အမည္တြင္ခဲ့ရျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

ေႏွာင္းလူမ်ားရဲ႕ ဆရာသခင္ မိဟိရ။

ဆရာ သခင္ မိဟိရသည္ ေဗဒင္ ပညာရွင္ သက္သက္မွ် မဟုတ္၊ အာကာသ နကၡတၱ ေခၚ Astronomy ႏွင့္ သခၤ်ာပညာကိုပါ ကၽြမ္းက်င္ေသာ ပညာရွင္ ျဖစ္ရံုမဟုတ္ေသး- ေနာက္လာ ေနာက္သားမ်ား အတြက္ အလြန္ အသံုး၀င္မည့္- ေအာက္ပါ က်မ္းဂန္တို႔ကိုပါ ေရးသားျပဳစုေပးခဲ့ပါ၏။

  • ပဥၥ သိဒၶႏၲ ေခၚ သိဒၶႏၲ ငါးက်မ္း။ (သူရိယ သိဒၶႏၲ၊ ေပါလိစၥ သိဒၶႏၲ၊ ေရာမက သိဒၶႏၲ၊ ၀ါစိႆ သိဒၶႏၲ၊ ေပတ မဟာ သိဒၶႏၲ) ထိုက်မ္းတို႔တြင္ ေ၀ဒဂၤ က်မ္းမ်ားပါ အခ်က္မ်ားသာမက ဂရိ၊ အီဂ်စ္ ႏွင့္ ေရာမ တို႔၏ အာကာသ နကၡတၳဆိုင္ရာ အခ်က္မ်ားပါ ပါ၀င္သည္။ ေပါလိစၥ သိဒၶႏၲ သည္ ဂရိမူ ျဖစ္၍၊ ေရာမက သိဒၶႏၲ သည္ ေရာမမူ ျဖစ္သည္။
  • ၿဗိဳ႕ဟဇ္ သံဟိတ က်မ္း (လြန္စြာတန္ဘိုး႐ိွေသာ က်မ္းျဖစ္၍- ယူေရးနပ္စ္၊ နက္ပ္ကၽြန္း၊ ပလူတို႔ တို႔ ကို မေတြ႕႐ိွမီ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္ကာလကပင္- မန္ဒိန္း ေဗဒင္ Mundane Astrology ေခၚ ကမာၻႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ ေဗဒင္ပညာကို ေဖၚထုတ္ ေရးသား ခဲ့ျခင္း ျဖစ္၍- ထိုက်မ္းတြင္ ငလ်င္တို႔ ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ား၊ ရာသီဥတု ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ဖြင့္ဆို သင္ၾကား ေပးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း- ထိုက်မ္း၏ သေဘာကို နားမလည္ ႏိုင္ၾကသျဖင့္- ေနာက္ပိုင္း ေခတ္ အိႏၵိယ ပညာရွင္ အမ်ားစုသည္- ဆရာႀကီး Alan Leo အပါအ၀င္ အေနာက္တိုင္း ဆရာမ်ား၏ အေနာက္တိုင္း မူကို အသံုးျပဳေသာ စနစ္မွသာလွ်င္ ကမာၻႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ Mundane Astrology ကို ေဟာႏိုင္မည္ ထင္လာၾကလွ်က္- ဆရာႀကီး J.C. Luthra ၏ စာအုပ္ကို အမီွျပဳကာ- ယခုေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆရာသခင္ ၀ါရဟ မိဟိရ အသံုး မျပဳခဲ့ေသာ -ေနာက္တိုး ၿဂိဳဟ္ ၃-လံုးတို႔ မပါလွ်င္ - မန္ဒိန္း မဟုတ္ ဟုပင္ ယူဆ မွတ္ယူ လာခဲ့ၾက သည္ကို စိတ္မေကာင္းဘြယ္ ေတြ႕႐ိွ ရပါသည္။ အခ်ိဳ႕မွာမူ- ထိုၿဂိဳဟ္ ၃-လံုးသာမက ၿဂိဳဟ္ပဲ့မ်ား၊ Astroid မ်ားပါ ထပ္မံ စြဲထည့္ သံုးစြဲေနၾက ပါေသးသည္။ ဆရာႀကီး ေကအင္ ေရာင္အား- ဆရာႀကီး J.C. Luthra မွ သူေရးထားသည့္ စာမူကို ျပသ အၾကံေတာင္းခဲ့ ရာတြင္- ဆရာႀကီး ေကအင္ ေရာင္မွ - ၿဗိဳ႕ဟဇ္ သံဟိတ က်မ္း ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ မပါ၍ ေမးျမန္းခဲ့ရာ- ဆရာႀကီး J.C. Luthra အေနျဖင့္ မဖတ္ခဲ့ဘူး ေၾကာင္း ၀န္ခံခဲ့ရပါသည္။ မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ- ဆရာႀကီး J.C. Luthra ၏ မန္ဒိန္း စာအုပ္မွာမူ- မန္ဒိန္း ပညာကို ေလ့လာသူမ်ား အတြက္ အဓိက က်ေသာ သင္႐ိုးညႊန္းတမ္း ေနရာတြင္ ႐ိွေနပါသည္။
  • ၿဗိဳ႕ဟဇ္ ဇာတက က်မ္း (ပရာသွ်ရ ဆရာ၏ က်မ္းႏွင့္ အမည္အားျဖင့္ ဆင္ေသာေၾကာင့္ - ပရာသွ်ရ ဆရာ၏ က်မ္းကို ၿဗိဳ႕ဟဇ္ ဇာတက ပရာသွ်ရ သွ်တၱရ က်မ္းဟု ကြဲျပားေအာင္ ေခၚၾကပါသည္။)


သိပၸံထက္ ေစာေတြ႕ေသာ ဆရာသခင္ မိဟိရ ၏ စက္လံုး သဏၭာန္ ကမာၻလံုး။

အေနာက္တိုင္း သိပၸံပညာ႐ွင္တို႔သည္- စပိန္လူမ်ိဳး Christopher Columbus ခရစ္စတိုဖာ ကိုလံဘတ္ ေခတ္ ေရာက္မွ- ကမာၻႀကီး လံုး၀န္းေနေၾကာင္းကို ေသခ်ာစြာ သိ႐ိွခဲ့ၾက ရေသာ္လည္း၊ ေရွးေခတ္ ပညာ႐ွင္မ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ပိုက္သဂိုးရပ္ ႏွင့္ ပိုက္သဂိုးရပ္ ေနာက္ အႏွစ္ တစ္ရာ အၾကာကာလ တြင္ ေပၚထြန္းလာေသာ ဂရိ ပညာ႐ိွႀကီး အာရီ စတိုတယ္ တို႔မွ စတင္၍ ကမာၻႀကီးသည္ လံုး၀န္းေသာ သဏၭာန္ ရိွလိမ့္မည္ ဟု တြက္ဆခဲ့ၾကပါသည္။

မည္သို႔ပင္ ဆိုေစ- ဆရာ သခင္ မိဟိရ အေနျဖင့္- ပဥၥ သိဒၶႏၲ က်မ္း အခန္း ၁၃ တြင္ ေအာက္ပါ အတိုင္း ေဖၚျပခဲ့သည္။

“သံလိုက္ ၂-ခုတို႔၏ အၾကားတြင္ တြဲေလာင္းက်ေနေသာ သံေခ်ာင္း ငယ္တစ္ခု ကဲ့သို႔ - ကမာၻသည္ အာကာသ ဟင္းလင္းျပင္တြင္ ေဘာလံုး သဖြယ္ တြဲလဲ တည္႐ိွသည္။ အရပ္ မ်က္ႏွာ အားလံုးတြင္ ေတာေတာင္၊ သမုဒၵရာ၊ ေတာင္တန္း၊ ၿမိဳ႕႐ြာမ်ားႏွင့္ ကမာၻ တစ္ခုလံုး အား ဖံုးလႊမ္းထားသည္။ ေမယုသည္ ၀င္႐ိုး အေနျဖင့္ တည္သည္။”


“အသူရာတို႔သည္ ထိုေဘာလံုး သဏၭာန္ ကမာၻတြင္ ေျခေထာက္တင္လွ်က္- ေကာင္းကင္သို႔ ဦးေခါင္းမွ ညႊန္၍ ႐ိွေနၾကသည္။ ---- နတ္တို႔သည္လည္း ထိုသို႔ေနလွ်က္- သူတို႔မွ အသူရာမ်ားကို ၾကည့္လွ်င္- ေဇာက္ထိုး ေနသည္ဟု ျမင္ရသကဲ့သို႔၊ အသူရာတို႔မွ နတ္တို႔အား ၾကည့္လွ်င္ လည္း ထိုသို႔ ျမင္ရသည္။” (ဤေနရာတြင္- အသူရာတို႔သည္ ေတာင္ပိုင္းသား တို႔ကို ရည္ညႊန္း၍- နတ္တို႔သည္ ေျမာက္ပိုင္းသား တို႔ကို ရည္ညႊန္း ထားသည္ကို သတိျပဳ မိႏိုင္သည္။)
ဤအဆင့္ အထိ ဆရာသခင္ ၀ါရဟ မိဟိရသည္ - အရိယ ဘတၱ ႏွင့္ သေဘာထားျခင္း ကိုက္ညီေသာ္လည္း- ကမာၻလည္ပါတ္ပံုတြင္ မူ- သူတို႔ ႏွစ္ဦး အယူအဆ ကြဲျပားပါေတာ့သည္။
၀ါရဟ မိဟိရ အေနျဖင့္ ဆိုထားသည္မွာ “မာယာ ဒန၀ သူရိယ သိဒၶႏၲ” တို႔၏ အယူအဆ အတိုင္း- ေမယုသည္ ေတာင္ႏွင့္ ေျမာက္ကို ဆက္လက္ ဆန္႕သြားလွ်က္ (၀င္႐ိုးစြန္းမ်ား ဆီသို႔) ၄င္းတို႔သည္ ၾကယ္ နကၡတ္ တို႔ႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ ထားသည့္ အေနအတိုင္း ျဖစ္ကာ “ပရာ၀ဟ ဓါတ္ေခၚ စီးဆင္းမွဳ ဓါတ္” ႀကီးအားျဖင့္ ကမာၻအပါအ၀င္ ၾကယ္တို႔ ပါ၀င္ေသာ အလံုးအစု ႀကီးသည္ လည္ပတ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္ ဟု ဆိုထားပါ၏။

ထိုသို႔ေသာ ဥာဏ္ပညာႀကီးလွသည့္ ဆရာသခင္ ၀ါရဟ မိဟိရသည္ ယခုေခတ္ သခ်ၤာပညာတြင္ မ႐ိွမျဖစ္ သံုးေနၾကရေသာ- ေအာက္ပါ ေဖၚျမဴလာတို႔ကိုလည္း ေတြ႕႐ိွေဖၚထုတ္ သံုးစြဲခဲ့သူ ျဖစ္ပါ၏။
နကၡတ္ပညာ ကို လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့ေသာ- ေက်းဇူး အရွင္ ဆရာသခင္ ၀ါရဟ မိဟိရ အား ကိုယ္စိတ္ ႏွလံုး သံုးပါးလံုးျဖင့္- ႐ိုေသ ေလးျမတ္စြာ ဤေဆာင္းပါးျဖင့္- ကန္ေတာ့ လိုက္ရပါေတာ့သည္။

(ယခု ေဆာင္းပါးသည္- ၾကားျဖတ္ ေဆာင္းပါး ျဖစ္၍- အေမရိကန္ လြတ္လပ္ေရး ဘခင္ ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္။ (အပိုင္း ၂) ကို ဆက္လက္ ေရးသား ေပးပါဦးမည္။)

အာလံုး ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ

ႏ်ဴမာန္ (မိုးတား)

[+/-] show/hide this post

Thursday, June 2, 2011

အေမရိကန္ လြတ္လပ္ေရး ဘခင္ ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္။ (အပိုင္း ၁)

အမွန္အားျဖင့္- ပါရမီ႐ွင္ ပညာရွင္တြင္ အခန္းတြင္- ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္၏ အေၾကာင္းကို ေရးသား ရန္ မူလက စိတ္ကူးခဲ့ေသာ္လည္း- ထူးျခားေသာ ပညာရွင္ ပါရမီ႐ွင္ ျဖစ္႐ံုမွ် မက- တိုင္းျပည္ တစ္တိုင္းျပည္၏ လြတ္လပ္ေရး ဘခင္၊ တည္ေဆာက္မွဳ ဘခင္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ သီးသန္႕ ေရးထုတ္လိုက္ရပါသည္။

  • သူသည္-အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၏ လြတ္လပ္ေရး ဘခင္တစ္ဦး ျဖစ္သည္။
  • သူသည္- စာေရးဆရာ ႏွင့္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀သူ တစ္ဦးသာမက- သတင္းစာ သမား တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။
  • သူသည္- ႏိုင္ငံေရး သမား ႏွင့္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သည္။
  • သူသည္- သံတမာန္ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ (ပထမဆံုး ျပင္သစ္ဆိုင္ရာ သံအမတ္ႀကီး)
  • သူသည္- ႐ူပေဗဒပညာရပ္တြင္ လွ်ပ္စစ္ကို စတင္ေတြ႕႐ိွသူ သိပၸံပညာရွင္ ျဖစ္သည္။ (ပထမဆံုး မိုးႀကိဳးလႊဲ စနစ္ကို တီထြင္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္သည္။)
  • သူသည္- အေမရိကန္ တို႔အား နားမ်က္စိ အသိဥာဏ္ ဖြင့္ေပးခဲ့သူ ျဖစ္သည္။
  • သူသည္- ပထမဆံုး အမ်ား ၾကည့္ရန္ စာၾကည့္တိုက္၊ ပထမဆံုး စာတိုက္စနစ္၊ ပထမဆံုး မီးသတ္ဌာန၊ ပထမဆံုး လမ္းမီးတိုင္ စနစ္ တို႔ကို စတင္ တည္ေထာင္ ခဲ့သူျဖစ္သည္။
  • သူသည္- လီယိုနာဒို ဒါဗင္ခ်ီ လိုမ်ိဳး၊ သိပၸံပညာရွင္ ႀကီး အိုင္းစတိုင္း လိုမ်ိဳး ထူးခၽြန္သူ ျဖစ္၍ သူ၏ အိုင္က်ဴ (I.Q) ပမာဏ ၁၆၀ ႐ိွသူျဖစ္သည္ဟု သတ္မွတ္ျခင္း ခံရသူ ျဖစ္သည္။
ထို႕ေၾကာင့္ သူ႕အား “ပထမဆံုး အေမရိကန္” ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ “the most accomplished American of his age and the most influential in inventing the type of society America would become" သူတို႔ေခတ္ကာလတြင္ ေအာင္ျမင္မွဳ အမ်ားဆံုး အေမရိကန္ တစ္ေယာက္ ႏွင့္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ အေနျဖင့္ ျဖစ္လာမည့္ - တီထြင္ ဖန္တီးမွဳ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း တြင္- အေရးပါ အရာေရာက္ဆံုးသူ” ဟူ၍လည္း သတ္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။
ထို႔ေၾကာင့္လည္း သူ၏ ႐ုပ္တုသာမက-သူ၏ ပံုျဖင့္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ေငြစကၠဴတြင္ လည္းေကာင္း၊ စာတိုက္ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားတြင္ လည္းေကာင္း ေနာင္လာ ေနာက္သားမ်ား အမွတ္ ရေစရန္ ဂုဏ္ျပဳထားျခင္း ခံခဲ့ရသည္။
  
သို႔ေသာ္-အျခားသူမ်ားထက္ ပို၍ ထူးျခားေနသည္ေသးသည္က-
  • သူသည္- အေမရိကန္တြင္ ထိုအခ်ိန္က ေရပန္းစားခဲ့ေသာ- (တစ္ႏွစ္လွ်င္ အုပ္ေရ တစ္ေသာင္း ျဖင့္ ၂၅-ႏွစ္တိုင္တိုင္ ေရာင္းခ်ႏိုင္ခဲ့သည္ Poor Richard's Almanack ေခၚ သံဒိ႒ ၿဂိဳဟ္သြားျပကၡဒိန္ကို Richard Saunders ဆိုေသာ ကေလာင္ အမည္ ကိုသံုး၍- ေရးသားခဲ့သူ နကၡတ္ ေဗဒင္ ပညာရွင္ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ၿဂိဳဟ္သြား ျပကၡဒိန္ တြက္ျခင္း ဂဏိတ အတတ္မွာ သခ်ၤာပညာ ထူးခၽြန္ရန္ အင္မတန္ လိုေသာ ပညာရပ္ ျဖစ္သည္။
  • သူသည္- အလြန္တရာ အဆင့္ျမင့္ေသာ အင္း (Magic Square) ပညာကို တတ္ကၽြမ္း၍ ကိုယ္ပိုင္ Magic Square ကို တီထြင္ခဲ့သည္။ ေဆာင္းပါး ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူ၏ အင္းပညာ အဆင့္ျမင့္ပံုကို ေဖၚျပေပးပါမည္။
ေအာက္ပါ စာတမ္းသည္ကား ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္ အေနျဖင့္ အသက္ ၂၆-ႏွစ္ အ႐ြယ္- ၁၇၃၂ -ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၈-ရက္မွ စတင္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ေသာ Poor Richard's Almanack ပါ ေရးသားခ်က္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ 
"နကၡတ္ေဗဒင္ ပညာသည္ ပညာ႐ိွလူသား၊ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဟာ လူသားတို႔၏ အဆင့္ျမင့္ေသာ ေရွးေဟာင္း သိပၸံပညာရပ္ တစ္ခုျဖစ္၏။ ယခင္ ေရွးအခါ မ်ားက ဆိုလွ်င္- စစ္ထိုးရာတြင္ ျဖစ္ေစ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပဳရာတြင္ ျဖစ္ေစ၊ တိုက္ခိုက္မွဳ တစ္ခုခု ျပဳရာတြင္ ျဖစ္ေစ- (တိုတို ေျပာရမည္ ဆိုလွ်င္)- ေကာင္းကင္မွ ၿဂိဳဟ္ နကၡတ္တာရာတို႔၏ အျမင္၊ အယွဥ္တို႔ကို စစ္ေဆး၍ ေကာင္းျမတ္ေသာ အခ်ိန္အခါကို တင္ျပ ႏိုင္ေသာ နကၡတ္ပညာရွင္တို႔ႏွင့္ ဦးစြာ မတိုင္ပင္ပါပဲလွ်က္ မည္သည့္ မင္းညီမင္းသား ကမွ် - မည္သည့္ အေရးပါေသာ ကိစၥကိုမွ် ေဆာင္႐ြက္ျခင္း မ႐ိွခဲ့ ပါေခ်။ ယခု အခါတြင္ေတာ့- ထိုျမင့္ျမတ္ေသာ ၀ိဇၨာပညာ ရပ္ႀကီးသည္ (ကၽြန္ေတာ့္တို႔ ေရာက္ေနေသာ ေခတ္အတြက္ ႐ွက္မိပါသည္။) သူတကာ အထင္ေသး အျမင္ေသး ခံရေသာ အဆင့္အထိ ေသးသိမ္ နိမ့္က်ေနပါေတာ့၏။ ႀကီးျမတ္သူတို႔သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အား လွ်စ္လွ်ဴ႐ွဳၾက၏။ အင္ပါယာ ျပည့္ရွင္တို႔သည္ အသင္းအဖြဲ႕ႀကီးမ်ား၊ ပါလီမာန္ ဥပေဒမ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႔အား မတိုင္ပင္ပါလွ်က္- ျပဳလုပ္ေဆာင္႐ြက္ ၾက၏။-------------------"
ဤသို႔ေသာ - အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၏ အထူးျခားဆံုးေသာ ပညာရွင္၊ သိပၸံ၊ ၀ိဇၨာပညာ႐ွင္၊ အေမရိကန္ လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္းကို လက္မွတ္ေရးထိုးေသာ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့သူ ဘင္ဂ်မင္သည္-
  •  ကုန္ေျခာက္ဆိုင္ အေသးေလးပိုင္႐ွင္၊ ဖေယာင္းတိုင္၊ ဆပ္ျပာတို႔ကို ျပဳလုပ္ေရာင္းခ်ေသာ ဘခင္ျဖစ္သူ ဂ်ိဳးဆီရယ့္ ဖရန္ကလင္ (ဘခင္ ဘက္မွ အဘိုးျဖစ္သူ ေသာမတ္ ဖရန္ကလင္သည္ ပန္းပဲ ဆရာ ျဖစ္သည္။) မွ ေမြးဖြားလာသူ ျဖစ္ၿပီး- ေမြးခ်င္း ၁၇-ဦး ႐ိွခဲ့သည္။
  • အသက္ ၁၀-ႏွစ္သားတြင္ ပညာေရး အဆံုးသတ္ခဲ့ရသည္။ ထုိအခ်ိန္မွ စၿပီး ဘခင္ အလုပ္ကို ကူလုပ္ခဲ့ရၿပီး- အသက္ ၁၂-အ႐ြယ္တြင္ အကိုျဖစ္သူ၏ ပံုႏွိပ္စက္တြင္ အကူအလုပ္သမား အျဖစ္ႏွင့္ လုပ္ခဲ့သည္။ စာေပ ပညာရပ္မ်ားကို မိမိကိုယ္တိုင္ စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ ေလ့လာ တတ္ေျမာက္ လာခဲ့ရသည္။ အကိုျဖစ္သူသည္ ဘင္ဂ်မင္ - ၁၅-ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ ကိုယ္ပိုင္ The New-England Courant သတင္းစာ ပံုႏွိပ္လုပ္ငန္း ကို တည္ေထာင္ ခဲ့သည္။ ဘင္ဂ်မင္သည္- စာေရးခ်င္လြန္း သျဖင့္ အကိုျဖစ္သူကို ခြင့္ေတာင္းေသာ္လည္း မရခဲ့ သျဖင့္- သူ႕ကိုယ္သူ လူလတ္ပိုင္း မုဆိုးမ ျဖစ္ေသာ Mrs. Silence Dogood ဟူေသာ ကေလာင္ နာမည္ ျဖင့္- အကိုမသိေအာင္ စာမူမ်ား ေရးသားခဲ့ရာ- တစ္ၿမိဳ႕လံုးက စိတ္၀င္စားေသာ - အခ်ိဳ႕သူမ်ား ကပင္ လက္ထပ္ခြင့္ ေတာင္းျခင္း ခံရေသာ ကေလာင္ အမည္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က- သူသည္ ၁၆-ႏွစ္သား အ႐ြယ္ျဖစ္သည္။ အကိုျဖစ္သူ သိသြားေသာ အခါတြင္- သူ၏ အကိုလုပ္ငန္း အကူ အလုပ္သမား ဘ၀ ပါ ဇတ္သိမ္း သြားခဲ့ရသျဖင့္- ၁၇-ႏွစ္သား တြင္ ဖီလာ ဒဲလ္ဖီးယား သို႔ အိမ္ေျပး အျဖစ္ျဖင့္ လာယင္း ဘ၀ကို စတင္ ခဲ့ရသည္။
 ဤသည္ကား- ကမာၻ႕သမိုင္း အေမရိကန္ သမိုင္းတြင္- ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀ ေက်ာ္သည္ အထိ ထင္ရွားသည့္- အေမရိကန္ ဘခင္ႀကီး ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္၏ ဘ၀ အစပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ေအာက္တြင္ ေဖၚျပထားသည္မွာ- Richard Saunders အမည္ျဖင့္ ေရးသား၍၊ ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ ကလင္ အေနျဖင့္ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေ၀သူ အေနျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅-ႏွစ္တိုင္တိုင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည့္ Poor Richard's Almanack သံဒိ႒ ၿဂိဳဟ္သြား ျပကၡဒိန္ ပင္ျဖစ္ပါသည္။
နကၡတ္ပညာ ၏ မူရင္း ေရွးပညာမ်ားတြင္- မပါခဲ့ပဲ- ေနာက္တိုး စာရင္း၀င္ ျဖစ္လာသည့္ ယူေရးနပ္စ္၊ နက္ပ္ကၽြန္း၊ ပလူတို (ပလူတိုကို ၁၉၃၀ ၾကမွ စတင္ ေတြ႕႐ိွၿပီးေနာက္- ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ တြင္ Astronomer မ်ားမွ Dwarf Planet အျဖစ္ အဆင့္ျဖဳတ္ခ်လိုက္ေသာ္လည္း- အေနာက္တိုင္း ေဗဒင္ ပညာ႐ွင္ အမ်ားစု တို႔ကမူ-ေဗဒင္ ကိစၥတြင္ ဆက္လက္ သံုးစြဲေနဆဲ ျဖစ္သည္။) တို႔ကို ထိုစဥ္က ဘင္ဂ်မင္ ဖရန္ကလင္ အပါအ၀င္ အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္မ်ား မသံုးခဲ့သည္ သာမက-  ယခုအခါ အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္တို႔ အသံုးမျပဳေသာ ရာဟု (Dragon's Head) ႏွင့္ ကိတ္ (Dragon's Tail) တို႔ကို သူ၏ ျပကၡဒိန္ တြင္ ပါ၀င္ေသာေၾကာင့္- သာယန မူ ျဖစ္သည္က လြဲ၍- အေရွ႕တိုင္း ေ၀ဒ ပညာ ႏွင့္ တူသည္ဟု ပင္ ဆို၍ ရပါသည္။ (ပညာရွင္မ်ား အေနျဖင့္ မူရင္း နကၡတ္ပညာ ကို သတိျပဳမိေစရန္ ျဖစ္ပါသည္။)
ေနာက္ပိုင္း ေဆာင္းပါးမ်ား ဆက္လက္ တင္ျပေပးပါသြားပါမည္။ အပိုင္း (၂) ကို ဆက္လက္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ပါ။
ႏ်ဴမာန္ (မိုးတား)

[+/-] show/hide this post